اما درباره ” كودتاچيان دارند معشوقه ی ما «ايران» را به سمت «آينده وحشتناكي» پيش مي برند كه حدسش هم هولناك است”
ساقی قهرمان گفته:”آیا این آخرین خبر از گسترش فرهنگ پیشرو و متعهد است که بی توجه به کلیت جمعیت ایران، تنها مردان دگرجنسگرا و زنان همجنسگرا را در ارتباط عمیق و عاطفی با “ایران” می بیند، و حق مردان همجنسگرا و زنان دگرجنسگرا در پیوند با ایران، حالا هر نوع اش را، نادیده می گیرد؟

چه اتفاقی ممکن است برای یک معشوقه بیفتد که امکان افتادنش برای خویشاوندان دیگر نیست یا اگر بیفتد، مهم نیست؟”

و من میگویم چرا منظور از معشوق را در یک مفهوم شبه جنسی و آن هم مستتر در رابطه استریت برداشت کردی؟ اگر از نظر جنسی هم نگاه کنیم جای دوجنسگرایان هم خالی شده!و اما معشوق هم برداشت شخصی نویسنده است!که اتفاقا به هر پدیده ای هم میشود نسبتش داد! و میهن هم به خاطر پیوند و تنیدگی همه جانبه ای که با ساکنین اش دارد از همه معشوقی معشوق تر است و زاینده بیشتر معشوق های دگرجنسگرایی و هم جنسگرای هایمان واز همه مکانی بالقوه، عشق آفرین تر است!! مگر شما که در ایران نیستی ایران دیگر کشورت نیست و به او نمی اندیشی! می اندیشی, پس میهن به هیچ عنوان فقط جای بودن نیست.و صد البته “معشوقه” با ویژگی های بده بستانی را
خیلی به جا متذکر شده ای.