رو به توو – رو به بیرون

چشم هر نویسنده ای برای تماشای زاویه ی خاصی از زاویه ی خاصی از منظره هایی، است. به این منظره ها که نگاه می کند جوری می بیند.
وقتی به دلیلی چشم می چرخاند جاهای دیگر را نگاه کند، چشم و جاهای دیگر به هم راه نمی دهند.
جای قرار گرفتن چشم در تن نویسنده، تعیین کننده است. برش دید را تعیین می کند.
چشم بعضی نویسنده ها قابلیت چرخش از گوشه به گوشه دارد رو به بالا رو به پایین.
چشم بعضی نویسنده ها پشت و رو است، بیرون را از راه گوش دیده، توو را با ذره بین.
چشم بعضی نویسنده ها با منظره قرارداد می بندد که زیر و رو شود که بهتر دیده شود.
چشم بعضی نویسنده ها کور است، ناچار اشیا و رنگ ها را خلق می کند، نه از روی طبیعت، و با مسئولیت چشم کور، به طبیعت نوشته، شکل نبوده ای را اضافه می کند.

هر چه بیشتر نگاه می کنم به نوشته های پ بیشتر به این فکر می کنم که بیرون، قلمرو پ است، و چون هندسه می داند زوایا را مو به مو منتقل می کند روی داستان و لبخند گوشه ی لب زن داستان درست سر جای درست، داستان بندی می شود. این که بیرون به خودش اجازه نمی دهد از زیر نگاه پ در برود شاید به این دلیل باشد که پ به دلیل استعداد خاصی جای در رفته را تخمین می زند و دقیقا می گذارد سر جای درست توی داستان.
چشم س از آن چشم هاست که پشت و رو شده، بیرون را فقط از روی حس مسئولیت و مهربانی نگاه می کند. برای همین درد می گیرد، چون به ناچار و از روی وظیفه هی می چرخد رو به بیرون. نباید بچرخد رو به بیرون، باید همان رو به تووی خودش بماند بنویسد. داستان های س وقتی قوی ترند که با استفاده از منظره ی تووی سر و راه حلق س داستان بندی شده اند.

Advertisements

3 نظر برای “رو به توو – رو به بیرون

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s