دو به شک

آدرس ایمیل را که دادی، یادت میاد؟ کافی بود. خودم بودی. دستت را گرفتم، هیچ، سرت را هم گرفتم توی بغل ام، کافی نبود. که بچرخم به هر طرف که خواستی کافی نبود. خواستی کله ات را بکنم توی کله ی خودم کله ام را ببرم توی دلت فکر کنم فکر کنم، فکر کردم با کله ی تو. و خودم بخواهم بچرخم این ور آن ور. کافی نبود. بچرخم این ور. با دست تو سر خودم را بکوبم به این دیوار، دیوار را بشکنم روی سر خودم. سر خودم نشکند. سر است می شکند. بچرخم آن ور. کافی نبود. خودم بودی. خودت بودم. خودت گفتی. خودم می دانستم. از اول. چند روز پیش از اول. خودم بودی. خود خود من بود آدرس تو. لازم به باور نبود. پرسیدم؟ فقط تی شرت ها را که عوض می کردی می گفتم چرا آبی پس چرا زرد؟ نپرسیدم زیر سینه ات کو. بود. خودم بودی. شک کردم چون زیادی خرج ام کردی. لازم نبود. اگر خود خود تو بودم اگر باور کردی چرا اینهمه خرج ام کردی؟ شک به چی داشتی؟ چرا اینهمه خرج ام کردی؟ خود تو ام اگر، کجا می رفتم از اینجا؟   

Advertisements

2 نظر برای “دو به شک

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s