خوب آمد

بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم

حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است

جنگها با دل مجروح بلاکش دارم

ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من

نقل شکر شکرین و می بیغش دارم

گر به کاشانه ی رندان قدمی خواهی زد

من رخ زرد به خونابه منقش دارم

گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست

من به آه سحرت زلف مشوش دارم

گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری

کین همه منصب از آن حور پری وش دارم

عاشق و رندم و می خواره به آواز بلند

وز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم

در نهانخانه ی عشرت صنمی خوش دارم

Advertisements

1 نظر برای “خوب آمد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s