قاعدتاً مرا

این که دوست از پشت خنجر می زند خاطره ای است که از حافظه ی تاریخی ما بیرون می آید. ربطی به دوست، یا به جانب پشت سر «من» ندارد. دوستی که از پشت سر می آید، قاعدتاً مرا از آسیبی که از پشت سر می تواند برسد حفظ می کند. اگر خنجری به پشت سر من نزدیک شود، دوست که همان جا، از پشت سر من می آید، راه خنجر را کج می کند، مگر دوست من نیست؟

گاهی از همان حافظه ی تاریخی یک «فدای سرش» از ته سینه می آید و می روی می خوابی پشت می دهی به دیوار.

اما مگر دوست من تمام حواسش به جلو رو، که پشت من است، است؟ شاید می خواهد خنجر خود را به قلب چیزی دیگر فرو ببرد و به اشتباه به پشت من می زند. نمی دانم. اینجوری هم پیش می آید. ما ها خیلی گیج هم هستیم به اضافه ی چیزهای دیگر.

اتاق؟ اتاق کوچک تر است از خیابان؟ مطمئنی؟ تنگی خیابان را ندیده ای وقتی که هراسان می دوی به اینور آنور می خوری به آدم هایی که مثل دیوار ایستاده اند سر راهت، راهت را سد کنند؟

اتاق است که سلول است؟ یا خیابان که زندان؟ یا پنجره اگر به بیرون باشد لزوما راهی به بیرون است؟ و این راه، از پنجره، چرا همیشه به «من ِ» چسبیده به سنگفرش خیابان ختم می شود؟

در، داستان دیگریست. از در می شود رفت بیرون. بیرون می شود نقطه ی مقابل تو. تو اگر تنگ شود می شود بیرون زد، بیرون اگر تنگ شود می شود پرید تو.

توی اتاق غیر از خواب و عشق بازیدن و خندیدن و گریه کردن و خوردن خون و فکر کردن و فکر کردن و فکر کردن و سر کوبیدن به دیوار و رفتن از این ور اتاق به آن ور اتاق و از آن ور به این ور و فکر کردن و فکر کردن و احتمال پنجره را سبک سنگین کردن کار دیگری می شود کرد؟ خندیدن و آرام گرفتن و ذوق کردن و شیر نوشیدن و شراب خوری و سیگار و تکیه به دیوار و آرام گرفتن و لبخند و مهربانی و دوست داشتن و شریک شدن و شیر نووو..

عشق بازیدن با کی؟ با ما؟ جویدن گردن کی؟ ما؟

بعد اگر کسی بخواهد انحنای گلویت را ببوسد چشم هایت را می بندی. یا می دوزی به سقف. یا به چشمهایش. یا به دستش که مشت کرده دست تو را توی دستش.

کلمه ها همیشه محدودند، مثل ستاره ها که همین چند تایند و بیشتر نیستند. من مگر محدود نیستم به این حدودش؟ اگر نروم بپرم؟

 

Advertisements

1 نظر برای “قاعدتاً مرا

  1. يكي ميگفت براي محك زدن تسلط يه نويسنده روي نوشته و احساسش ازش بخواه كه اروتيك بنويسه. كاش يه خرده اروتيك مينوشتي.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s