صبر شاهکار ما و کرامات جمهوری اسلامی شیرینکاری نیست، جنایت است

محمد علی زمانی و آرش رحمانی پور تا این لحظه ای که خبر منتشر شد آخرین کشتگان جمهوری اسلامی اند و با این که قتل قتل است و فرقی نمی کند، فرقی هست بین کسی که در خیابان کشته می شود با کسی که دور از چشم اعدام می شود. در اعدام، خشونت کثافتی است که حتی در وحشیانه ترین قتل ها نیست و فراموش نکنیم که زیر کردن مردم با خودروی نیروی انتظامی، که تصمیم به قتل مردم گرفته،  نیز اعدامی است که با حکم رژیم اجرا می شود.

اصلن مهم نیست که این حکم رژیم را یک انسان اجرا می کند و این انسان قادر است تصمیم بگیرد که به جای دیگران، خودش را بکشد و دستور را اجرا نکند. مهم این است که در جنگ بین رژیم جمهوری اسلامی و مردم مخالف رژیم، ماجرا به دفاع از خود کشیده شده است، از هر دو طرف.

رژیم اگر مردم را نکشد، مردم برای دفاع از جان خود، این جانور را می کشند و همین است که این قتل ها را از چارچوب جنایت رژیم به فضایی دیگر نیز می برد، به صحنه ی جنگی نابرابر، از هر طرف که نگاه کنی. رژیم، قادر به کشتار یکی یکی مردم نیست، و بدون حمایت مردم و یا بدون سرکوب مردم تا حد مرگ، قادر به حکومت نیست.  مردم به جز جانشان و مخالفتشان، ابزاری برای خلاص شدن از چنگ رژیم ندارند.

اعدامی های این سالها، تمام این سالها، مردمی بودند که  برای نفس کشیدن، زیر سلطه ی شاه و زیر سلطه ی جمهوری اسلامی جنگیدند و کشته شدند. مهم نیست چه بخشی از مردم ایران علاقه ی قلبی به این دو رژیم داشتند و دارند، در انسان زنده چیزی هست که امکان تغییر و دگرگونی را با هر نفس تازه ای که فرو می رود و ذهن را اشغال می کند، ممکن می کند

اعدامیهای این روزها، این ماههای اخیر، ماههایی که مردم از توی کتابها در آمده اند و چهره ی آشکار خیابان شده اند و صورت دارند و صدا دارند و به قوانین غیرقانونی، اعتراض دارند، شهروند سرزمینی اشغال شده هستند که به دست یک دشمن کشته می شوند

خاطره ی سالهایی که ایران  از زیر اشغال شاهنشاهی در آمد و زیر اشغال اسلام و بعد مغول رفت، تجربه ای است روشن که حکومت اشغالگر را نمی شود و نشده تا به حال از درون تهی کرد، باید برداشت گذاشت بیرون از مرزهای این کشور

حالا اگر کسی فکر میکند با کشتن رژیم، این خارج سازی انجام میشود، چرا که نه، سلیقه است دیگر. اما من فکر میکنم خارج کردن این رژیم از این کشور، و تبعید کل این دستگاه به خارج از مرزهای این کشور، تنها راه شستن و پاک کردن اشک و خون و درد و زجر و گند و کثافتی است که به زندگی مردم زده اند

علی محمد زمانی – آرش رحمانی پور حتی اگر دست به جنگ مسلحانه زده بودند، و حتی اگر قصد حمله به رژیم داشتند، راهی به جز مبارزه با رژیم برای دفاع از جان و حیثیت انسانی خود در دستشان باقی نمانده بوده است.  از قرار، نه دست به کاری زده بوده اند و نه در روز حادثه دستگیر شده  بودند

اگر این اعدام ها در صحنه ی جنگ تن به تن مردم با یک رژیم اشغالگر اتفاق نیفتاده است چرا باید روز روشن به دروغ به مردم بگویند «این کسانی که شما می دانید ماهها پیش از عاشورا دستگیر شده اند، در روز عاشورا دستگیر شده اند» ؟

این دروغگویی مکرر و این آدم کشی مکرر نشانه ی چه چیزی به جز جنگ با مردم کشوری است که همه چیزش حتی باورهایش به اشغال در آمده؟

با این حال، این رژیم، از یک مشت آدم تشکیل شده و این آدمها اگر دست از کثافتکاری بردارند دیگر کثافت نیستند. می توانند به وسیله ای دیگری جان خود را حفظ کنند و با کار دیگری نان خود را در آورند تا مردم این کشور بعد از این همه سال، یک بار عزاداری کنند برای همیشه و بعد زندگی کنند

مادر بزرگ پیر کرد من وقتی اول انقلاب سی چهل تا از بچه ها و نوه هایش را دستگیر کردند با تسبیح شبانه روز اسمها را دوره میکرد که مبادا اسم یکی دو تا از زبان بیفتد و یادشان برود که باید آزادشان کنند

مردم به شدت عزادارند

اما مشکل رژیم اینجاست که مردمی که روی خاک ایران زندگی می کنند روحیه ی عجیبی دارند شبیه طبیعت ایران

ماهایی که روی خاک ایران نیستیم هم بیشتر از همه اعتقادهای دیگر از  سیاسی و اقتصادی و فرهنگی، همین  روحیه ی بدوی منطبق با طبیعت را حفظ میکنیم فعلن، هم در چرخش هم در بهار

اما شوخی نیست. اعدامهای بی بهانه شروع شده اند و خطرناکند و حتی اگر خطرناک نباشند، و از منظر دید آن کسی که قرعه ی اعدام به اسمش خورد، این که جلو اعدامهای بعدی را خواهیم گرفت، معنی خاصی ندارد. زندگی او تمام شده حتی اگر زندگی ما تمام نشده باشد

این چیزی بود شبیه به ویله یا شبیه به فحش خواهرمادر به صبر ما و مزخرفاتی که رژیم میدهد قورت بدهیم

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s